باب اول آيات با بركات قرآنى كه در شأن امير المؤمنين ، قدوة المحقّقين ، يعسوب الواصلين ، مطلوب الكاملين ، امام المشارق و المغارب ، اسد اللّه الغالب ، على بن ابى طالب - كرّم اللّه وجهه - نازل شده و متعلّق بها . قال امير المؤمنين - كرّم اللّه وجهه : « نزل القرآن اربعة ارباع فربع فينا و ربع فى عدوّنا و ربع سير و امثال و ربع فرايض و احكام شريعة لنا كرائم القرآن . » يعنى ، قرآن به چهار بخش نازل شد : يك ربع در تعريف و توصيف ماست و يك ربع در مذمّت و منقصت اعداى ما و يك ربع سير و قصص و امثال است و يك ربع فرايض و احكام شريعت از اوامر و نواهى ؛ و ماراست آيات كريمهء شريفه كه در قرآن مجيد است . منقبت : از عبد الله بن عباس - رضى اللّه عنه - مروى است كه گفت : « نيست در قرآن مجيد هيچ آيتى مكرّمه كه امير المؤمنين سر آن و پيشواى آن آيت نباشد . » هم از وى مروى است كه گفت : « نازل نشد آيهء خطاب : « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا » 4511224 خ 0 1 خ كه امير المؤمنين امير آن آيه نبود . » يعنى امير صاحب خطاب بود .